Siyah ve Beyaz Köpek
Yaşlı adam Bodrum’da deniz kenarındaki klübesinin önünde torunuyla oturmuş, az ötede birbiriyle boğuşup duran iki köpeği izliyorlardı. Köpeklerden biri beyaz, biri siyahtı ve on iki yaşındaki çocuk kendini bildi bileli, o köpekler dedesinin klübesinin önünde boğuşup duruyorlardı. Dedesinin sürekli göz önünde tuttuğu, yanından ayırmadığı iki iri köpekti bunlar.
Çocuk, klübeyi korumak için biri yeterli gözükürken neden ötekinin de olduğunu, hem niye reklerinin illa siyah ve beyaz olduğunu anlamak istiyordu artık. O merakla sordu dedesine. Yaşlı dede, bilgece bir gülümsemeyle torununun sırtını sıvazladı. “Onlar” dedi, “benim için iki simgedir evlat”
“Neyin simgesi” diye sordu çocuk.
“iyilik ve kötülüğün simgesi. Aynen şu gördüğün köpekler gibi, iyilik ve kötülük içimizde sürekli mücadele eder durur. Onları seyrettikçe ben hep bunu düşünürüm. Onun için yanımda tutarım onları.” Çocuk, sözün burasında, mücadele varsa, kazananı da olmalı diye düşündü ve her çocuğa has bitmeyen sorularına bir yenisini ekledi.
“Peki sence hangisi kazanır bu mücadeleyi?”
Goca Bodrum’lu derin bir gülümsemeyle baktı torununa ve
“Hangisi mi evlat? ben hangisini daha iyi beslersem o!”
Bilgelik Hikayeleri.
Yorumlar: Yorum yok