hey gidi eski bayramlar!

Bayramın son günü ve Bodrum da yazdan kalma diyemeyeceğimiz kardeş coğrafyaları kıskandıracak bir hava, masmavi bir gökyüzü bayramı yolcu ediyor.

Kimimiz – ki ben gibi – çalışıyor, kiminiz memlekete gitti, kimilerimiz aileleriyle ve kimileri de bayram tatili dolayısı ile Bodrum da :)
Herkesler dışarıda, el ele, göz göze, sahilde kumların üzerinde diz dize :)

Ben… Cam kenarında oturmuş çayımı yudumluyorum, arkamda bıraktığım bayramın etkilerinden esinlenip başlıyorum tuşlara dokunmaya.
Yoldan geçenlere bakıyorum, çocuk olmak vardı diyorum. Tam o esnada yanıma bir arkadaşım geliyor. İçine mi doğmuş ne?
‘’ Biz çocukken ‘’ diye başlıyor lafa… Laf lafı acıyor, herkes bir hikâyesinden dem vuruyor özlemle. Yakın geçmişteki çocukluğumuzdan sonra akıl almaz bir hızla değişen her şeyin ucundan biraz koparıyoruz payımıza kalanı bayrama dair. Caddelerde alışveriş yapanlardan, kapı kapı dolaşıp şeker toplayan çocuklardan, el öpmelerden, tokalaşmalardan, kalabalık yemek masalarından…

Heyecandan uyuyamadığımız çocukluğumuzdan bahsedip, gülüşüyoruz. Annelerimiz büyükannelerimizin harıl harıl yemek hazırlıklarından. – Hayrete düşürürdü o kadar yemeği nasıl yaptıkları. -

Bayramlık kıyafetlerimizi giymek için nasıl can atardık sabah olması için. Ve bayramın olmazsa olmazı harçlıklar..
Bol şekerli, çikolatalı geçen bayramda bile aldığımız harçlıkla koştura koştura bakkala gidip yine şeker ve çikolata alışımız hep birlikte kahkahalara boğulmamıza neden oluyor. Çocukluk işte :)

Acaba hala böyle mi yapıyor çocuklar? Aynı heyecanla bekliyorlar mı bayramı? Neyse endişelenmenin vakti değil şimdi.
Arkadaşım gidiyor, ben cam kenarıma dönüp yanımdan geçen güne bütün iyi temennilerimi fısıldamam lazım :)

Hepinize gönlünüzce geçirebileceğiz nice bayramlar diliyorum.

Comments

Comment from BEROGLU
Time 23 Kasım 2010 at 13:15

Çocukluk zamanlarımızın bayram coskusu büyüdükce yerını bı hayat telaşına bırakıyor sanırım…Guzel bı yazı tebrık ederım..

Comment from yuksel
Time 24 Kasım 2010 at 08:46

tesekkurler

Comment from LISIK
Time 29 Kasım 2010 at 11:22

Teşekkürler,

Comment from ank gonultozlu
Time 07 Aralık 2010 at 17:10

yazınızı okududum dusundum cocukluguma gıttım o gunlerı yasadım huzunlendım yınede huzurlu mutluluga yelken acmalıyız saygılar

Comment from Lale
Time 08 Aralık 2010 at 11:30

teşekkürler Gönül Hanım,
hepberaber nice mutluluklara…

Yorum Yaz...